Zeg ja tegen de ruggenprik

Blog - Verhalen

Op 1 april 2011 ben ik bevallen van mijn zoon Stef. De bevalling was zwaar, het duurde meer dan 24 uur voordat Stef ter wereld kwam. Voorafgaand aan de bevalling wilde ik niets van pijnstilling weten, omdat de broer van mijn vriend bij zijn geboorte (30 jaar geleden) zuurstofgebrek heeft gehad en daardoor zeer zwaar gehandicapt is geraakt. Wij wilden geen enkel risico lopen met ons kindje. Ik kon dat zelf, ben tenslotte een Hollandse meid en hier kunnen we dat zelf.

Ons plan was om in het ziekenhuis te bevallen, maar door primaire weeenzwakte moesten we al eerder naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis werden mijn vliezen gebroken en kwamen mijn weeen op gang. Er kwam ongeveer 1 cm ontsluiting per uur bij, volgens het boekje. Maar omdat ik al lang aan de gang was en dus aardig vermoeid begon te raken wilde ik bij 5 cm ontsluiting graag in bad. Dit was bezet en ik moest eventjes wachten, ondertussen werden de weeen steeds heftiger en heb ik niet meer op het bad gewacht. Omdat het nog minimaal 5 uur ging duren voordat ik 10 cm ontsluiting zou hebben ging ik dat echt niet meer trekken en heb ik al mijn bezwaren aan de kant geschoven.

Gelukkig kon ik de ruggenprik tussen mijn weeen door heel ontspannen laten prikken en binnen een half uur was ik weer mezelf. Ik kon weer grapjes maken en genieten van het feit dat mijn kindje eindelijk geboren zou worden. Het is helemaal  niet erg om de medicatie die er voor handen is te gebruiken, je moet voor jezelf beslissen welke medicatie het beste bij je past, de voor en nadelen afwegen. Bij een eventuele volgende bevalling vraag ik weer om een ruggenprik. Ik ga die pijn niet meer doorstaan, het hoeft niet zoveel pijn te doen. Het is achterhaald pijn te lijden als het niet hoeft. Wanneer je ervoor kiest om thuis te bevallen heb je weinig keus, maar wanneer je de mogelijkheid hebt en er is iets in je dat zegt, ik wil die pijn niet. Vraag dan om pijnbestrijding, we zijn tenslotte allemaal meiden, met een mond!

gerelateerde artikels:


Reacties 

 
0 #2 cmquispel 29-07-2011 11:16
Ik was erg bang voor een ruggenprik. Maar doordat ik een keizersnede kreeg, had ik natuurlijk geen keuze. Maar ik moet zeggen, ik heb niks gevoeld. Ik heb meer last gehad van de naald van het infuus dan van de ruggenprik.
Citeer
 
 
0 #1 josephine 23-05-2011 21:21
Ik ben ook voor de epidurale gegaan en heb er totaal geen spijt. Het was aangenamer voor mij, maar ook voor mijn man die het niet meer aankon ;-) om mij te zien lijden :lol:
Citeer
 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Login

Redactrice worden

Je schrijft graag artikels en je wilt jonge moeders helpen dankzij jouw ervaring? Word dan redactrice op MTMClub. Je kunt er leuke prijzen mee winnen!

redacteur worden

Prijzen winnen

Door actief te zijn op deze website, kan je punten verzamelen waarmee je leuke cadeau's kunt winnen. (zie meer over het puntensysteem)

cadeau winnen